της Νίνας Γεωργιάδου
Να ζεις να μας θυμίζεις πως η ανθρώπινη ουσία δεν είναι τα πλαδαρά καπούλια του καναπέ, η κακοφορμισένη σύνεση των νοικοκυραίων, η τζάμπα μαγκιά της καφενόβιας δυσαρέσκειας, η ευπειθής απάθεια της λοβοτομημένης τηλεθέασης, η μοιρολατρική συνοδοιπορία του κακομοίρη κλαψομούνη, η μεταφυσική προσδοκία του ραγιά ψηφοφόρου.
