της Ανδριανής Στράνη
Ας δούμε λοιπόν την ιστορία του PISA ξετυλίγοντας το κουβάρι σε βάθος χρόνου, για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή. Από το 1961, για το καλό μας πάντα, και με σταθερότητα στο δόγμα «ανήκομεν εις την Δύση», γίναμε μέλος του ΟΟΣΑ στην αναζήτηση συμμαχιών οικονομικής ανάπτυξης.
Στην πορεία αυτή και στο πιο πρόσφατο «ένδοξο» παρελθόν του 2000 της εποχής του σημιτικού εκσυγχρονισμού ο κε(αι)νοφανής διαγωνισμός PISA προβάλλεται ως αρωγός της παιδείας με στόχο την αναβάθμιση των χωρών που θα την αποδεχτούν. Θα τον ονομάσουν “Programme for International student assessment” για την ακρίβεια. Τον καιρό κείνο πρώτη η Ελλάδα στα πειράματα του εκσυγχρονισμού και της επιδιωκόμενης με κάθε μέσο «ανάπτυξης», τα αποτελέσματα της οποίας βλέπουμε σήμερα, μπαίνει στο πρόγραμμα. Από το 2000 και κάθε τρία χρόνια μάς μετράνε υποχρεωτικά.
